Scoring fraudowy
W tłumaczeniu z języka ang. scoring fraudowy to punktowanie oszustów. Scoring fraudowy to proces przypisywania potencjalnym klientom – wtedy nazywamy go scoringiem aplikacyjnym lub istniejącym klientom – wtedy jest to scoring behawioralny, prawdopodobieństwa popełnienia nadużycia lub fałszerstwa, czyli wprowadzenia w błąd drugiej strony przy podpisywaniu umowy lub celowego złamania umowy.
Scoring tworzy się za pomocą metod statystycznej analizy danych, zwykle przy pomocy regresji logistycznej lub metody drzew dyskryminacyjnych. Opiera się on na dotychczas zebranych danych o kliencie. Znaczenie mają informacje w formularzu aplikacyjnym, historia dotychczasowych płatności, itp.
Scoring jest wykonywany w nowoczesnych firmach przez komputery. Rola handlowca czy urzędnika bankowego polega na wprowadzeniu odpowiednich danych. W mniej nowoczesnych wykonywane są tzw. karty scoringowe, na których handlowiec wpisuje wartości odpowiednich zmiennych (zmienne ciągłe są dyskretyzowane), a następnie na kalkulatorze wylicza wynik.
Inkaso
Inkaso jest warunkową formą płatności, polegająca na pobraniu przez bank od kupującego na rzecz sprzedającego określonej należności, w zamian za wydanie powierzonych przez sprzedającego dokumentów, zgodnie z ustalonymi warunkami.
Co jest przedmiotem inkasa? Mogą nim być dokumenty handlowe, takie jak: faktura, świadectwo pochodzenia, dokumenty transportowe, dokumenty ubezpieczeniowe, a także finansowe, a wśród nich weksel, czek, kwit depozytowy, banknot, akcja, obligacja.
Wyróżnia się klika rodzajów inkasa. Pierwsze to inkaso natychmiastowe. Zgodnie z inkasem natychmiastowym podawca inkasa otrzymuje od banku podaną w treści inkasa kwotę niezwłocznie po złożeniu dokumentów. Drugi typ inkasa to inkaso terminowe, które zapewnia płatność należności w wyznaczonym terminie po wydaniu dokumentów płatnikowi.
Trzecie, w praktyce stosowane inkaso to inkaso towarowe, zgodnie z którym określona instytucja (np. bank) wydaje towar pod warunkiem wykonania świadczenia wskazanego przez zleceniodawcę.
Bankowość inwestycyjna
Bankowość inwestycyjna to z jęz. ang. investment banking. Bankowość inwestycyjna polega na działalności, która mimo nazwy ma mało wspólnego z bankowością.
Czym więc jest bankowość inwestycyjna? Wydzielona jest albo prowadzona w ramach banku uniwersalnego. Polega przede wszystkim na gwarantowaniu papierów wartościowych i ich sprzedaży na rynkach finansowych. ‘
Kto jest zainteresowany bankowością inwestycyjną? Klientem banku inwestycyjnego przede wszystkim jest firma, samorząd, fundusz lub rząd, który chce pozyskać kapitał z rynku publicznego i potrzebuje do tego pośrednika. Bank inwestycyjny pełni także rolę gwaranta i doradcy.
Bankowość inwestycyjna to szereg usług, takich jak pomoc w fuzjach i przejęciach, restrukturyzacja, obrona przed wrogim przejęciem, a także bardzo często cały zakres usług maklerskich i zarządzania aktywami, analityka i doradztwo strategiczne.
Najbardziej znanymi bankami inwestycyjnymi to Bear Stearns, Goldman Sachs, Lehman Brothers, Merrill Lynch i Morgan Stanley.
Transakcje depozytowo – kredytowe
Transakcje depozytowo – kredytowe to połączenie kredytów i depozytów. Na czym polega to połączenie? Na skutek połączenia kredytów refinansowych, które są udzielane bankom komercyjnym przez bank centralny oraz depozytów przyjmowanych od banków komercyjnych przez bank centralny powstały transakcje depozytowo-kredytowe.
Dzięki nim banki komercyjne mogą pożyczać więc pieniądze od banku centralnego, który staje się tzw. kredytodawcą ostatniej instancji. Możliwe jest dzięki odpowiednio skonstruowanemu i zorganizowanemu układowi tych operacji neutralizowanie wahań stóp procentowych i sprawne prowadzenie zamierzonej polityki gospodarczej.
Ustawa o Narodowym Banku Polskim wymienione są formy refinansowania się banków komercyjnych w banku centralnym. Są to po pierwsze – do określonej kwoty na rachunku kredytowym, po drugie – pod zastaw papierów wartościowych, po trzecie – w innej formie określonej przez zarząd NBP np. nieoprocentowany kredyt techniczny.
Identyfikacja masowych płatności
Identyfikacja masowych płatności to usługa bankowa z obszaru bankowości transakcyjnej, czyli tzw. z jęz ang. cashmanagement.
Na co pozwala nam identyfikacja masowych płatności? Dzięki korzystaniu z identyfikacji masowych płatność firmy lub inne instytucje usprawniają księgowanie wpłat od kontrahentów, którymi są osoby fizyczne bądź prawne. Systemy, które identyfikują masowe wpłaty są przeznaczone do obsługi np. wpłat z tytułu abonamentu, czynszu, opłat za media, faktur za systematyczne dostawy.
Znajdują one zastosowanie w instytucjach różnej wielkości – od największych operatorów telekomunikacyjnych, przez spółki komunalne, hurtownie po wspólnoty mieszkaniowe.
W identyfikacji masowych płatności wykorzystuje się tzw. rachunki wirtualne. Co to są rachunki wirtualne? Są one generowane do rachunku bankowego danej instytucji. Instytucajmi tymi są np. firmy telekomunikacyjne, hurtownie, wspólnoty mieszkaniowe.
Usługa polega na tym, że każdy kontrahent tej instytucji otrzymuje swój własny numer rachunku wirtualnego, na który ma wpłacać (abonament, czynsz).
Panika bankowa
Panika bankowa może być dramatyczna w skutkach. doprowadzić może do upadku banku. Przyczyną w takiej sytuacji jest po prostu niewypłacalność instytucji bankowej. A czym jest spowodowana?
Panika bankowa jest spowodowana nakręcającym się zachowaniem tłumu. Sytuacja ta dotyczy kwestii równoczesnej chęci wypłaty swoich pieniędzy z banku przez wielu klientów bankowych. Bank staje się niewypłacalny, ponieważ w tym samym czasie zbyt duża liczba klientów chce z niego wycofać swoje oszczędności.
Panika bankowa wynika z tego, że jeden deponent natrafia na jakiekolwiek trudności związane z wypłatą pieniędzy, a wtedy pozostali, powodowani strachem, również żądają wypłaty oszczędności.
Panika bankowa charakteryzuje się cechami samospełniającej się przepowiedni. Przy bankowości opartej na rezerwach częściowych bank ma bowiem do dyspozycji tylko niewielką cześć pieniędzy.
Historia zna przypadki paniki bankowej. Wybuchła ona w Stanach Zjednoczonych w latach 1893, 1895, 1907 oraz w latach trzydziestych XX w. (w czasie wielkiego kryzysu), kiedy to doprowadziła do upadku 9000 banków.
Bank depozytariusz
Bank pełniący funkcję depozytariusza to bank depozytariusz. Pełni on tą funkcję wobec wskazanych grup podmiotów rynku kapitałowego. W naszym kraju funkcję tę pełni Bank Polska Kasa Opieki S.A., CitibankHandlowy (Bank Handlowy w Warszawie S.A.), Bank Millennium SA, Raiffeisen Bank Polska S.A., Bank BPH SA, BNP Paribas Bank (Polska) S.A., BNP Paribas Securities Services SA Oddział w Polsce, PKO Bank Polski S.A., BRE Bank S.A., Deutsche Bank Polska S.A., ING Bank Śląski S.A., Kredyt Bank S.A, Societe Generale Oddział w Polsce.
Zgodnie z ustawą bankiem depozytariuszem może być bank krajowy, który spełnia określone wymogi: kapitałowe (fundusze własne co najmniej 100 mln zł), może tę funkcję pełnić też Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych SA lub odpowiedni oddział instytucji kredytowej, posiadający siedzibę w Polsce (z kapitałem przydzielonym do tego oddziału co najmniej 100 mln zł). Obowiązki depozytariusza polegają na zabezpieczeniu majątkowym funduszu (prowadzenie rachunków bankowych, prowadzenie rejestru aktywów), zapewnieniu prawidłowości rozliczeń funduszu z uczestnikami oraz weryfikacji wyceny funduszu.
Biuro Informacji Kredytowej S.A.
Biuro Informacji Kredytowej to organizacja, która za swój główny cel działalności ma postawiony gromadzenie, integrowanie i udostępnianie danych dotyczących zaangażowań kredytowych klientów banków. Takie informacji w znaczącej większości są danymi pozytywnymi. Oznacza to, że zawierają informacje o prawidłowo spłacanych zobowiązaniach. Taka historia kredytowa, która zawiera przecież korzystne informacje o przedsiębiorcy, jest także instrumentem mogącym służyć uwiarygadnianiu klienta banku.
BIK, bo taki jest skrót Biura Informacji Kredytowej, wspiera podejmowanie decyzji kredytowych przez banki, a także różne inne powiązane z nimi organizacje sektora usług finansowych, jak również podmioty kredytujące w innych sektorach gospodarki, tworząc i rozwijając narzędzia oceny kondycji finansowej ich klientów.
Biuro Informacji Kredytowej powstało 29 października 1997 roku. 29 listopada 2000 r. nastąpiło udostępnionie bankom systemu informacji BIK „Klient indywidualny”. W lutym 2001 przekazano pierwszy raport kredytowy.
Centrum Informacji Gospodarczej
Centrum Informacji Gospodarczej jest narodziło się jako rezultat porozumienia instytucji okołobankowych Związku Banków Polskich, Biura Informacji Kredytowej SA oraz InfoMonitora Biura Informacji Gospodarczej SA.
Główne cele działalności Centrów Informacji Gospodarczej, w skrócie CIG to m.in.: informacja i edukacja w zakresie wykorzystywania informacji gospodarczej w działalności przedsiębiorców oraz rola pozytywnej historii kredytowej dla Przedsiębiorców i osób fizycznych – Konsumentów.
Rynek Informacji Gospodarczej w Polsce tak naprawdę dopiero się wykształca. Jest on niezwykle ważny ze względu na budowanie bezpieczeństwa obrotu gospodarczego Realizacja programu Centrów Informacji Gospodarczej ma znacząco przyspieszyć jego budowę. Wiedza przekazywana za pośrednictwem CIG może służyć takim celom, jak wspieranie windykacji należności, sprawdzanie wiarygodności płatniczej Kontrahentów, sprawdzanie kondycji Przedsiębiorców, sprawdzanie dokumentów tożsamości.
Krajowa Izba Rozliczeniowa S.A.
KIR to skrót Krajowej Izby Rozliczeniowej. KIR jest instytucją odpowiedzialną pośredniczącą w rozliczeniach między bankami. Jej działanie opiera się na prawie bankowym i kodeksie spółek handlowych. Historia sięga 1991 r., kiedy to została powołana z inicjatywy 16 największych banków polskich, a także Narodowego Banku Polskiego oraz Związku Banków Polskich.
Krajowa Izba Rozliczeniowa proponuje szereg usług. Jej oferta skierowana jest głównie do instytucji bankowych, finansowych, dużych przedsiębiorstw z sektora telekomunikacyjnego i energetycznego, firm działających w obszarze e-commerce oraz administracji państwowej.
Od ponad 15 lat Izba opracowuje jak i wprowadza na rynek rozwiązania z dziedziny wymiany informacji elektronicznej.
Czym dokładnie zajmuje się KIR? Instytucja ta odpowiedialna jest za system elektronicznych rozliczeń międzybankowych ELIXIR, system EuroELIXIR dla rozliczeń w Euro, system IMBIR umożliwiający optyczne odczytywanie papierowych zleceń płatniczych i wprowadzanie ich do systemu ELIXIR, system podpisu elektronicznego SZAFIR, system Elektronicznej Prezentacji i Płatności Rachunków BILIX, bezpieczny, uznaniowy system płatności internetowych PayByNet, systemy Elektronicznego Obiegu Spraw i Dokumentów klasy „Workflow”, system archiwizacji i zarządzania dokumentacją „eArchiwum”, usługi doradcze, consulting w zakresie zarządzania dokumentacją i zarządzania procesami biznesowymi w organizacji.